Bijbels Ritme
Mijn weg met God: een zoektocht vol vragen, twijfels en vertrouwen 🤍
Over geloven, verdwalen, opnieuw ontdekken en leren dat ik bij God mag komen zoals ik ben.
Soms kijk ik terug op mijn leven en vraag ik me af hoe mijn geloofsreis eigenlijk is verlopen. Want als ik één ding heb ontdekt, is het wel dat geloven niet altijd een rechte weg is.
Mijn geloofsreis is geen rechte weg geweest. En eerlijk gezegd zal die dat waarschijnlijk ook nooit worden.
Er zijn periodes in mijn leven geweest waarin God voor mijn gevoel ver weg was. Niet omdat ik niet wilde geloven, maar omdat het leven soms zoveel van je vraagt dat je door vragen, twijfels en verdriet zoekende raakt.
En misschien herken jij dat ook wel.
Wanneer het leven je geloof op de proef stelt
De afgelopen jaren heb ik behoorlijk wat meegemaakt. Verdriet, verlies, onzekerheid en periodes waarin ik vooral bezig was om overeind te blijven.
Ik heb afscheid moeten nemen van dierbare mensen. Ik heb ervaren hoe kwetsbaar het leven is en hoe weinig vanzelfsprekend sommige dingen eigenlijk zijn.
Ook op persoonlijk vlak heb ik moeilijke periodes gekend. Momenten waarop ik mezelf kwijt was, waarop ik worstelde met mijn gevoelens en waarop ik niet altijd wist welke kant ik op moest.
En juist in die periodes kwamen er vragen.
Waar is God in dit alles? Waarom gebeuren bepaalde dingen? Waarom voelt geloven soms zo ingewikkeld? En doe ik het eigenlijk wel goed genoeg?
Ik zou graag zeggen dat ik op al die vragen inmiddels een antwoord heb gevonden. Maar dat is niet zo.
Ik heb nog steeds vragen. En soms ook twijfels.
Opnieuw ontdekken wie God is
Toch is er de afgelopen tijd iets veranderd.
Mede dankzij Janneke en Lydia heb ik opnieuw mogen ontdekken hoe mooi het geloof kan zijn. Niet als iets wat moet, maar als iets waarin ik mag groeien.
Ik ben weer gaan ontdekken wat het betekent om een persoonlijke relatie met God te hebben.
Niet alleen weten wie God is, maar Hem ook daadwerkelijk leren kennen.
Ik merk dat ik steeds meer verlang naar een leven waarin God centraal staat. Niet alleen op zondag, tijdens het bidden of wanneer ik mijn Bijbel opensla, maar juist ook in het gewone dagelijkse leven.
Als moeder, als vrouw, als echtgenote en gewoon als mezelf.
Dat betekent niet dat alles ineens gemakkelijk is geworden. Integendeel.
Soms vind ik het juist ingewikkelder worden, omdat ik steeds bewuster nadenk over mijn keuzes en over wat het betekent om als christen te leven.
Ben ik wel een goede christen?
Dit is misschien wel een van de grootste worstelingen die ik op dit moment ervaar.
Want wat betekent het eigenlijk om een goede christen te zijn?
Moet ik bepaalde dingen wel doen? Of juist niet? Moet ik anders denken over onderwerpen waar ik eerder nooit zo bij stilstond?
Soms zie of hoor ik andere christenen heel stellig spreken over wat wel en niet goed is. En eerlijk gezegd kan mij dat onzeker maken.
Dan vraag ik me af of ik het allemaal wel goed doe.
Of ik wel genoeg geloof.
Of ik wel genoeg weet.
Of ik misschien dingen verkeerd zie.
Maar hoe meer ik leer over God, hoe meer ik ook begin te begrijpen dat mijn geloof niet draait om het perfect uitvoeren van allerlei regels.
Het draait om mijn relatie met Hem.
Om liefde, genade, vertrouwen en de bereidheid om steeds opnieuw te leren.
Dat betekent niet dat het er niet toe doet hoe ik leef. Natuurlijk wil ik keuzes maken die passen bij mijn geloof. Maar ik hoef niet alles vandaag al te begrijpen.
Ik mag onderweg zijn.
Ik hoef niet perfect te zijn
Misschien is dit wel de belangrijkste les die ik op dit moment leer.
Dat ik niet eerst een betere versie van mezelf hoef te worden voordat ik naar God mag komen.
Ik hoef niet eerst al mijn vragen opgelost te hebben.
Ik hoef niet eerst mijn twijfels kwijt te zijn.
Ik hoef niet eerst alles goed te doen.
Ik mag bij Hem komen zoals ik ben.
Met mijn verdriet. Mijn onzekerheden. Mijn fouten. Mijn verlangens. En ook met mijn vragen.
In Matteüs 11:28 nodigt Jezus mensen die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan uit om bij Hem te komen en rust te vinden.
Wat vind ik dat een prachtige gedachte.
Dat ik niet alles zelf hoef te dragen. Dat ik niet voortdurend hoef te bewijzen dat ik goed genoeg ben.
Gods liefde hoef ik niet te verdienen.
Bijbels Ritme: samen onderweg
Vanuit mijn verlangen om dichter bij God te leven, is ook Bijbels Ritme ontstaan.
Niet omdat ik alle antwoorden heb. Niet omdat ik precies weet hoe je als christen moet leven. En zeker niet omdat ik mezelf als voorbeeld zie van hoe het allemaal hoort.
Juist niet.
Ik ben zelf nog volop aan het ontdekken.
Ik lees, leer, stel vragen, maak fouten en probeer steeds opnieuw mijn weg te vinden.
Met Bijbels Ritme hoop ik anderen te inspireren om God een plek te geven in het dagelijks leven. Op een manier die haalbaar is, die ruimte geeft om te groeien en waarbij we elkaar mogen bemoedigen.
Want ik geloof dat we elkaar nodig hebben.
Niet om elkaar voortdurend te vertellen wat we verkeerd doen, maar om elkaar te helpen dichter bij God te komen.
Om samen te zoeken, te leren en te groeien.
Een geloofsreis zonder eindpunt
Ik voel dat ik de laatste tijd steeds dichter bij God kom. Dat mijn verlangen om met Hem te leven steeds groter wordt.
Tegelijkertijd merk ik dat ik nog zoveel te leren heb.
En misschien zal dat altijd zo blijven.
Misschien is geloven ook niet bedoeld als een bestemming die je op een bepaald moment bereikt, maar als een relatie waarin je je hele leven mag blijven groeien.
Met mooie momenten en moeilijke momenten.
Met vertrouwen en soms twijfel.
Met vreugde en verdriet.
En met de wetenschap dat ik steeds opnieuw bij God mag komen.
Ik weet niet precies hoe mijn geloofsreis verder zal verlopen. Welke vragen ik nog tegenkom of welke lessen ik nog mag leren.
Maar ik weet wel dat ik deze weg graag met God wil blijven bewandelen.
Niet perfect.
Niet zonder fouten.
Maar met een open hart.
Want ik hoef niet alles al te weten om Hem te mogen volgen.
En misschien is dat precies wat ik vandaag nodig heb om te onthouden.
Ik ben onderweg. En ik mag blijven groeien. 🤍
Tot slot, een vraag aan jou
Herken jij dat ook? Dat je dichter bij God wilt leven, maar soms worstelt met vragen, twijfels of het gevoel dat je niet goed genoeg bent?
Weet dan dat je niet de enige bent.
Ik hoop dat Bijbels Ritme een plek mag zijn waar we daar eerlijk over kunnen praten. Waar ruimte is voor verschillende ervaringen, waar we elkaar met liefde behandelen en waar we samen mogen groeien in geloof.
Liefs,
Daniëlle